DOI:
https://doi.org/10.64782/istlj.3179125-143Anahtar Kelimeler:
bağlamsal dijital kimlik- dijital yerliler- dijital göçmenler- öğretmenlerin teknoloji kullanımı- eğitim teknolojisi- kavramsal modelÖne çıkanlar
- Dijital yerli–göçmen ikilisi, öğretmenlerin karmaşık ve durumsal dijital davranışlarını aşırı basitleştirmektedir.
- Dijital kimlik; bağlam, bireysel etkenler ve algılanan amaç tarafından şekillendirilen dinamik ve bağlama özgü bir yapıdır.
- Pedagojik dijital göçmenlik, öğretmenlerin gündelik dijital akıcılıkları ile öğretimde teknoloji kullanımları arasındaki uçurumu açıklamaktadır.
- Öğretmen eğitimi, genel dijital okuryazarlık yerine bağlama özgü pedagojik dijital yeterliklere öncelik vermelidir.
Öne çıkanlar
Öz
Dijital yerli–dijital göçmen ikilisinin yaygın kullanımı, eğitimde teknoloji entegrasyonuna ilişkin tartışmaları uzun süredir şekillendirmektedir. Ne var ki ilk olarak Marc Prensky (2001) tarafından önerilen bu ikili sınıflandırma, aşırı basitleştirme ve ampirik temelden yoksunluk gerekçesiyle giderek artan bir eleştiriye konu olmaktadır. Bu kavramsal makale, söz konusu ikilinin öğretmenlerin dijital pratiklerinin karmaşık, durumsal ve çok boyutlu yapısını kavramakta yetersiz kaldığını savunmaktadır. Eğitim teknolojisi literatüründeki eleştirel perspektiflerden hareketle bu çalışma, alternatif bir çerçeve olarak bağlamsal dijital kimlik kavramını ortaya koymaktadır. Önerilen model, dijital kimliği; kullanım bağlamı, bireysel etkenler (öz yeterlik, tutumlar, deneyim gibi) ve algılanan amaç arasındaki etkileşimle biçimlenen dinamik bir yapı olarak kavramsallaştırmaktadır. Modele göre bireyler, teknolojinin kullanıldığı özgül bağlama bağlı olarak dijital yerli, dijital göçmen ya da hibrit davranışlar sergileyebilmektedir. Makale ayrıca öğretmenlerin teknoloji entegrasyonundaki güçlüklerinin temelde kuşak farklılıklarından değil, özellikle pedagojik ortamlarda belirginleşen bağlama özgü değişkenliklerden kaynaklandığını öne sürmektedir. Bu bağlamda öğretmenlerin gündelik dijital akıcılıkları ile öğretim pratiklerindeki sınırlı teknoloji kullanımı arasındaki tutarsızlığı açıklamak amacıyla pedagojik dijital göçmenlik kavramı önerilmektedir. Dijital kimliği bağlamsal ve akışkan bir yapı olarak yeniden çerçevelendiren bu çalışma, eğitim teknolojisi araştırmalarının kuramsal gelişimine katkı sunmakta; öğretmen eğitimi, politika tasarımı ve gelecekteki ampirik çalışmalar için önemli çıkarımlar ortaya koymaktadır. Önerilen çerçeve, eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin deterministik ve kuşak odaklı açıklamalardan uzaklaşarak daha incelikli ve davranış temelli anlayışlara geçiş için sağlam bir zemin oluşturmaktadır.
Podcast'i Dinle
Paylaş
Nasıl Atıf Yapılır
İndirmeler
Referanslar
Bennett, S., Maton, K., & Kervin, L. (2008). The ‘digital natives’ debate: A critical review of the evidence. British Journal of Educational Technology, 39(5), 775–786. https://doi.org/10.1111/j.1467-8535.2007.00793.x
Gilson, L. L., & Goldberg, C. B. (2015). Editors’ comment: So, what is a conceptual paper? Group & Organization Management, 40(2), 127–130. https://doi.org/10.1177/1059601115576425
Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5), 1–6. https://doi.org/10.1108/10748120110424816
Selwyn, N. (2009). The digital native—Myth and reality. Aslib Proceedings, 61(4), 364–379. https://doi.org/10.1108/00012530910973776
Stammers, L. (2025). The pedagogical differences between digital natives and digital immigrants: The role of AI-enhanced teaching strategies. International Society That Learn Journal, 2(2), 299–328. https://doi.org/10.64782/istlj.2252299-328
Torraco, R. J. (2005). Writing integrative literature reviews: Guidelines and examples. Human Resource Development Review, 4(3), 356–367. https://doi.org/10.1177/1534484305278283.
Yayınlanmış
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Uluslararası Öğrenen Toplum Dergisi

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.